Bart Chabot: “De loodgieter moet mijn gedichten ook kunnen begrijpen”

Terwijl de douche rijkelijk spettert, terwijl de stereo-installatie haar vreugde in volume omzet, terwijl de nacht haar beslag krijgt, terwijl de strandstoel kreunt onder het gewicht van haar bezitter, en terwijl dichter/schrijver Bart Chabot overal aan denkt behalve aan schrijven, is daar het gedicht. Bart, let op, een gedicht. Het gedicht wordt niet door Bart bedacht. Groter is het mysterie, wonderlijker de oorsprong. Het gedicht meldt zich. Het wordt niet geschreven, het schrijft. Zo ervaart Bart dat. Want zeker, Bart Chabot is ook regelmatig op de buis te zien. Hij schreef ook een vierdelige biografie over Herman Brood, wijlen zijn grote vriend. Hij schrijft zoveel. Maar vóór al­les is Bart Chabot dichter. Niet een van het literaire soort. Hij is meer een Rock ’n Roll-man, een muziekfanaat met de pen in de aanslag. Beeldend is zijn woord, sprekend zijn spreektaal, be­grijpelijk zijn gedichten. Zware kost soms, maar toch lichtvoetig, monter, opgewekt. Met de humor die relativering heet. Ontsproten aan het cabareteske brein van de man die altijd een belhamel bleef. Bart Chabot. Boeiend van zichzelf. Lezend uit eigen werk. Presenterend voor anderen. Interviewend, leidend, interrumpe­rend. Bart Chabot. In ieder geval: sprekend.

---

---