Carrie: “Iemand zomaar voor gek zetten, nee, dat doe ik niet”

Ze woont aan de Nieuwe Binnenweg in het oude westen van Rotterdam. Slechts zeven van de honderd buurtgenoten zijn er Hollander van origine. No go area, officieel. Maar het zal Carrie een worst zijn. Hier hoort ze. Hier heeft ze haar kledingzaak, of beter: haar punkwinkel. Met jonge, alternatieve mode. Doel­groep: de linkse punk. De rechtse skinhead wordt geweerd. Hier, in deze stad, heeft Carrie ook haar vriendinnen. Ze schreef ooit een boek over hen. Koninginnen van de nacht. De prostituees van de Keileweg. Carrie zette zich voor hen in. Maakte ze tijde­lijk tot mannequins in een modeshow, trad samen met hen op en maakte de cd Tippelhits, 16 hoogtepunten van de Keileweg. Die Carrie. Elke week is ze met haar column voor ‘Spijkers met Koppen’ op Radio 2. Haar columns in de Straatkrant en De Humanist zijn gewild. Want Carrie neemt geen blad voor haar mond. Kom nou, liever duidelijk, brutaal zelfs, recht voor de raap. Ze wordt niet gehinderd door enige gêne om wat dan ook te zeggen. Maar iemand zómaar voor gek zetten, nee, kom daar niet mee aan bij Carrie. Ze ziet zoveel om zich heen waar ze zich kwaad om maakt. En toch, het is er één met een goed hart. Sociaal is ze. Ondernemend. Enfin, geef deze Carrie zelf maar het woord. Van column tot discussie. Als het maar ergens over gaat. Dat is Carrie. Sprekend.

---

---