Ronald Giphart: “Schrijven is gewoon werken”

Neęrlands literaire boekenkast is sinds eeuwen goed gevuld. Menig schrijver moet zich troosten met de gedachte schrijver te zijn. Er van leven blijft een utopie. Maar tot het uitverkoren gezelschap wier boeken als broodjes over de bekende toonbank gaan (zijn boeken zijn zijn brood), behoort Ronald Giphart. Hij ontdekte een bijna lege plank in de boekenkast. En besloot die zelf te vullen. Romans schrijft hij, romans met humor. Romans, waarin hij op vrijmoedige wijze schrijft over liefde en seksualiteit. (Tenslotte, aldus Ronald, zijn we allemaal zelf verwekt op vrij pornografische wijze.) Zijn debuutroman, Ik ook van jou, was in 1992 als best verkochte debuut meteen goed voor het Gouden Ezelsoor. Het boek zag het daglicht tijdens de nachtelijke uren die Ronald, als portier bij een ziekenhuis, schrijvend doorbracht. En ook met de vele boeken die volgden bleef Ronald in de grote aantallen hangen. Een van zijn romans, Phileine zegt sorry, is verfilmd. Ronald is geen schrijver die zich in de romantische nevel hult van een met kaarslicht omschenen schrijversbestaan. Kom op, schrijven is gewoon werken. Vooral tijdens kantoor­uren. Maar deze schrijver is niettemin een kunstenaar pur sang. Een kunstenaar die gevoelens losmaakt, shockeert zelfs. Want behalve de enorme oplagen zijn daar de commentaren uit literaire kringen, de fanmail, de haat-mail, de talloze reacties. En natuurlijk de vele optredens van Ronald zelf. Laat hem maar eens vertellen hoe de vork in de steel zit. Of het nou over zijn eigen werk, literatuur en films gaat of over liefde, biologie en seksualiteit. Ronald Giphart houdt de aandacht vast. Sprekend.

---

---