Rosita Steenbeek: “Betrokken, niet zweverig”

Een bewogen leven, zo kun je het bestaan van Rosita Steen­beek tot nu toe wel noemen. Op haar dertiende werd ze getroffen door een hersenbloeding. Daar ondervindt ze gelukkig geen na­delige gevolgen meer van. Het auto-ongeluk wat ze samen met haar moeder overleefde, en dat precies gebeurde in de periode dat haar vader ernstig ziek in het ziekenhuis lag, bezorgt haar tot op de dag van vandaag verdriet. En stof tot het schrijven van haar boek, Intensive Care. Rosita belandde namelijk in het ziekenhuis op die afdeling. In haar boek beschrijft ze het leven in een ziekenhuis, maar van een traditionele doktersroman is geen sprake. Het is een autobiografisch boek, met een traan en soms ook een lach. Rosita Steenbeek debuteerde in 1994 met de roman De laatste vrouw. Het boek werd zeer goed ontvangen en in diverse talen vertaald. Italië en met name Rome, nemen een belangrijke rol in in haar werk. Zo ook in haar meest recente boek Ander licht. Ze is gek van het land, vertoeft er ook grote delen van het jaar. Boeiend kan ze vertellen over het onont­dekte Rome, dat ze sinds haar gedeeltelijke verhuizing in 1985 zelf wel heeft leren kennen. Even bevlogen verhaalt ze over de Etrusken, die 2500 jaar geleden in Italiaanse contreien hun paradijs hadden gesticht. Maar ook over rouwverwerking kan Rosita vertellen, met natuurlijk haar eigen leven als bron. Een lach en een traan, ze komen vaak bij Rosita Steenbeek voorbij. ‘Betrokken, niet zweverig.’ Rosita Steenbeek. Sprekend.

---

---